Akşamın acı su karanlığı içinden
 soğuk kadife teması yalnızlığın
 şuh bir kahkaha balkonun birinden
 gizli işareti midir bir başlangıcın
 
 sevmek için geç ölmek için erken
 
 başbaşa çay elele yürümek derken
 boğaz vapurları mı iskele sancak
 telefonda kaybolmak sesini beklerken
 insan insanı yeniler doğrudur ancak
 
 sevmek için geç ölmek için erken
 
 içimdeki gökkuşağı besbelli neden
 bulutların içinden kuşlar yağıyor
 bir şiire başlarsın birini bitirmeden
 hiç kimse gözlerine inanamıyor
 
 sevmek için geç ölmek için erken
 
 sevmek sevildiğini bile farketmeden
 yaklaştıkça ölüm soğuk bir yağmur gibi
 sevmek zehir zemberek ve yürekten
 gecikerek de olsa vuruşur gibi
 
 sevmek için geç ölmek için erken
   Atilla ilhan